لغت نامه دهخدا
مدفان. [ م َ ] ( ع ص ) خیک کهنه. ( منتهی الارب ). مشک آبی کهنه. ( از متن اللغة ). || شتر رمیده و بنده گریخته، یا آنکه بی حاجت مانند گریختگان هر سو رود از مردم و شتر. ( منتهی الارب ). شتر یا انسان بیهوده پوی. ( از متن اللغة ). || رکیة مدفان؛ چاه انباشته. ( منتهی الارب ): بئر مندفنة. ( از متن اللغة ).
