«مخاده» واژهای عربی است که به معنای خشمگین شدن و کینه گرفتن نسبت به شخصی دیگر به کار میرود. این واژه زمانی استفاده میشود که فردی از روی ناراحتی یا دشمنی، در عمل در برابر شخص دیگری قرار بگیرد و با او مخالفت کند. در منابع لغوی مانند منتهیالارب و اقربالموارد، مخاده به حالتی گفته شده که انسان نسبت به دیگری احساس خشم و دشمنی پیدا کند. فعل «خادَّهُ فَحادَّةً» نیز همین معنا را میرساند و بیانگر آن است که شخصی با دیگری دشمنی ورزیده و با او درگیر شده است. در این معنا، «مخاده» به حالتی گفته میشود که فرد از روی خشم یا ناراحتی، در برابر شخصی دیگر میایستد و با او برخورد تند و خصمانه پیدا میکند. این واژه نشاندهنده وضعیتی است که انسان دچار کینه و دلخوری میشود و این احساس منفی را در رفتار و عمل خود نسبت به دیگری نشان میدهد. بنابراین، مخاده بیشتر به یک حالت رفتاری اشاره دارد که فرد در برخورد و عمل با دیگری خصومت نشان میدهد.
مخاده
لغت نامه دهخدا
( مخادة ) مخادة. [ م ُ خادْ دَ ] ( ع مص ) خشم و کینه گرفتن بر کسی و معارض وی گشتن در عمل. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). خادَّه ُ فحادَّةً؛ خشم و کینه گرفت بر او و او معارض گشت وی را در عمل. ( ناظم الاطباء ).