محیصا

اسم: محیصا (دختر) (فارسی، عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: mahisa) (فارسی: محیصا) (انگلیسی: mahisa)
معنی: رستگار شده، پاک و آمرزیده

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
حیص (۵ بار)
«مَحِیْص» از مادّه «محص» به معنای رهایی از عیب و یا ناراحتی است.
و از مادّه «حَیْص» (بر وزن حیف) به معنای بازگشت و عدول و کناره گیری کردن از چیزی است، و از آنجا که «مَحِیص»، اسم مکان است، این کلمه به معنای فرارگاه یا پناهگاه می آید و به همین مناسبت به معنای فرار از مشکلات، و هزیمت در میدان جنگ نیز آمده است.