محمدسعید اشرف مازندرانی
محمدسعید اشرف مازندرانی (درگذشته ۱۱۱۶ق / ۱۷۰۴م) یک شخصیت فرهنگی و علمی برجسته در تاریخ ایران است. او ادیب، خطاط، نقاش، فقیه و شاعر در دربار اورنگ زیب، امپراتور گورکانی هند، بوده است. اشرف مازندرانی فرزند محمد صالح مازندرانی و نوه محمد تقی مجلسی اصفهانی از طرف مادر است. او در طول زندگی خود از محضر پدر و داییاش، محمد باقر مجلسی، بهرهمند شده و همچنین از دانشهای عمیق میرزا قاضی، شیخ الاسلام اصفهان، و آقا حسین خوانساری، معروف به محقق خوانساری، بهرهبرداری کرده است. تأثیر عاطفی و علمی درگذشت محمد رفیع، فرزند خردسالش، و محمدتقی مجلسی، نیای بزرگش، بر زندگی و آثار او قابل توجه است. اشرف مازندرانی با آثار خود به ویژه در زمینه شعر و نثر، سهمی چشمگیر در ادبیات فارسی دارد و در تذکرهها و دیوانهای مختلف از او یاد شده است. او به عنوان یک شخصیت جامع و چندبعدی، درک عمیقی از هنر و علم داشت و آثارش همچنان مورد توجه پژوهشگران و علاقهمندان به تاریخ و فرهنگ ایران قرار دارد.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اَشْرَف ِ مازَنْدَرانی، محمد سعید (د ۱۱۱۶ق /۱۷۰۴م )، ادیب، خطاط، نقاش، فقیه و شاعر دربار اورنگ زیب و عظیم الشأن گورکانی.
وی فرزند محمد صالح مازندرانی و از سوی مادر نوه محمد تقی مجلسی اصفهانی است.
نصرآبادی، محمدطاهر، ج۱، ص۱۸۱، تذکره، تهران، ۱۳۱۷ش.
وی افزون بر دانش اندوزی از محضر پدر و دایی خویش، محمد باقر مجلسی، به درک محضر میرزا قاضی، شیخ الاسلام اصفهان و آقا حسین خوانساری معروف به محقق خوانساری نیز نایل آمد.
آرزو، علی، ج۱، ص۱۴۳، مجمع النفائس، به کوشش زیب النساء سلطان علی، تهران، ۱۳۵۶ش.
اشرف پس از درگذشت دو تن از عزیزان خویش، نخست محمد رفیع فرزند خردسالش، و سپس محمدتقی مجلسی، نیای خود که تأثیری ژرف بر وی نهاد،
اشرف مازندرانی، محمدسعید، ج۱، ص ۱۱۸- ۱۲۵، دیوان، به کوشش محمدحسن سیدان، تهران، ۱۳۷۳ش.
...