محمد بن احمد بلوی

[ویکی فقه] بَلَوی، ابو عامر محمد بن احمد (د ۵۵۹ق /۱۱۶۴م )، ادیب، شاعر، مورخ و کاتب اندلسی بود.
اجداد وی اهل شهر سالم (در شمال اندلس ) بودند و خود در طرطوشه زاده شد، به همین سبب، منابع از او به سالمی طرطوشی (نسبت طرطوسی در بعضی منابع نادرست است ) یاد کرده اند. وی بیشتر عمر خود را در مرسیه گذراند و در اشبیلیه وفات یافت. عبدالمنعم ابن فرس او را در مرسیه دیده، و از او روایت کرده است. ابوالقاسم ابن بَرّاق نیز به روایت از وی پرداخته، و با او مکاتباتی داشته است.
کاتب ابن مردنیش
بلوی در پایان دوره مرابطون و آغاز حکومت موحدون می زیست و کاتب ابن مردنیش (ه م ) بود. او در یک قطعه بیتی که به «الشرق » شهرت یافته، مجلس باده نوشی امیر و معشوق او را وصف کرد و از او پاداش گرفت. افزون بر این، از مجموعه اشعار او ظاهراً تنها ۶ بیت باقی مانده است.
آثار
اگر چه به بلوی حدود ۱۹ کتاب نسبت داده اند، ولی جز انموذج العلوم وی، هیچ کدام بر جای نمانده است. ظاهراً این آثار در زمان خود مؤلف مورد توجه بوده است و نویسندگان بعدی به برخی از آن ها همچون کتاب تاریخ وی استناد کرده اند. در نفح الطیب مقری هم از کتاب تاریخ و دررالقلائد و غرر الفوائد وی بارها یاد شده است.
← انموذج العلوم
...