محترک

لغت نامه دهخدا

محترک. [ م ُ ت َ رِ ] ( ع ص ) آنکه لازم گیرد سر کتف شتر ( حارک ) را. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی که لازم می گیرد حارک شتر خود را در سواری. ( ناظم الاطباء ).