لغت نامه دهخدا
مجوهر. [ م ُ ج َ هََ ] ( ع ص ) زینت شده با جواهر و جواهرنشان. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). ج، مجوهرات. و رجوع به نشریه دانشکده ادبیات تبریز، سال اول، شماره 10 ص 40 و جوهر شود.
مجوهر. [ م ُ ج َ هََ ] ( ع ص ) زینت شده با جواهر و جواهرنشان. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). ج، مجوهرات. و رجوع به نشریه دانشکده ادبیات تبریز، سال اول، شماره 10 ص 40 و جوهر شود.