لغت نامه دهخدا
مجسطی گشای. [ م ِ ج َ گ ُ ] ( نف مرکب ) شخصی را گویند که حل مسائل کتاب مجسطی را که در علم ریاضی نوشته اند بکند. ( برهان ). کسی که حل مسائل مجسطی نماید. ( غیاث ) ( آنندراج ):
شاه مجسطی گشای خسرو هیئت شناس
رهبر صبح یقین رهبر علم الکتاب.خاقانی.خضر سکندرمنش چشمه رای
قطب رصدبند مجسطی گشای.نظامی.و رجوع به مجسطی شود.
