مجرهد

لغت نامه دهخدا

مجرهد. [ م ُ رَ هَِ دد ] ( ع ص ) شتاب رفتار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تندرو.( از اقرب الموارد ). || لیل مجرهد؛ شب دراز. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).