مجثی
لغت نامه دهخدا
مجثی. [ م ُ ] ( ع ص ) به زانو نشاننده کسی را یا ایستاده کننده بر اطراف انگشتان. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی و یا چیزی که سبب می گردد به زانو نشستن را. ( ناظم الاطباء ).
مجثی. [ م ُ ] ( ع ص ) به زانو نشاننده کسی را یا ایستاده کننده بر اطراف انگشتان. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی و یا چیزی که سبب می گردد به زانو نشستن را. ( ناظم الاطباء ).