کلمه «مجتزع» در زبان عربی و متون فارسی کهن به معنای شکننده و برنده چیزی آمده است. این واژه برای توصیف کسی به کار میرود که توانایی کندن، شکستن یا جدا کردن را دارد. در لغتنامههایی مانند آنندراج و منتهیالأرب، مجتزع به فردی گفته شده که چوب یا شاخهای را از درخت میشکند یا جدا میکند. بنابراین معنای آن بیشتر با عمل بریدن، کندن و جدا ساختن ارتباط دارد. مجتزع میتواند هم به ابزار برنده اشاره داشته باشد و هم به انسانی که این کار را انجام میدهد. در کاربرد قدیمی، این واژه بیشتر برای افرادی که با چوب، درخت و شاخه سر و کار داشتهاند به کار میرفته است. این اصطلاح امروزه کمتر در زبان روزمره استفاده میشود و بیشتر جنبه لغوی و ادبی دارد. به طور خلاصه، مجتزع یعنی کسی یا چیزی که توان شکستن، بریدن یا کندن شاخه و چوب را دارد و عمل جداسازی را انجام میدهد.
مجتزع
لغت نامه دهخدا
مجتزع. [ م ُ ت َ زِ] ( ع ص ) شکننده چیزی و برنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). || آن که از درخت چوب را بشکند. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). کسی که شاخه درخت را می کند و یا می شکند. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
