واژه «متکتف» یکی از واژههای عربی بهکاررفته در متون توصیفی و لغوی است که از ریشه «کتف» به معنای شانه گرفته شده و در قالب صیغه «مُتَفَعِّل» ساخته شده است. این واژه در اصل به شخصی گفته میشود که هنگام راه رفتن، شانههای خود را بالا میاندازد و با حالتی خاص و نمایان حرکت میکند. در معنای دقیقتر، «متکتف» به فردی اشاره دارد که با جدیت، سرعت و نوعی حالت نمایشی یا متکبرانه در حرکت است. در برخی منابع لغوی، این واژه به معنای «جهجهانرونده» یا کسی که با شتاب و حرکت پیوسته راه میرود نیز آمده است. از نظر معنایی، ویژگی اصلی این واژه ترکیبی از حرکت سریع و حالت بدنی خاص یعنی بالا گرفتن شانهها هنگام راه رفتن است. این حالت میتواند نشانهای از شتاب، جدیت یا حتی نوعی تکبر در شیوه حرکت فرد تلقی شود. در متون ادبی، چنین واژگانی برای توصیف دقیقتر رفتار و هیئت ظاهری اشخاص به کار میروند. مترادفهایی مانند «سریعالسیر» یا «کسی که با تکان دادن شانهها راه میرود» برای توضیح این مفهوم ذکر شدهاند. از نظر ساخت واژه، «متکتف» نمونهای از کاربرد وزنهای عربی برای بیان حالت و کیفیت انجام یک عمل است. به طور کلی، این واژه به فردی اشاره دارد که با حالتی خاص در شانهها و با سرعت در حرکت است و این ویژگی در توصیفهای زبانی و ادبی کاربرد دارد.
متکتف
لغت نامه دهخدا
متکتف. [ م ُ ت َ ک َت ْ ت ِ ] ( ع ص ) جهجهان رونده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). آن که در راه رفتن شانه ها را بلند میدارد و کسی که می جنباند شانه را در رفتن. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تکتف شود.
