لغت نامه دهخدا
متلوه. [ م ُ ت َ ل َوْ وِه ْ ] ( ع ص ) سراب درخشنده و مضطرب. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). مضطرب و جنبان. ( ناظم الاطباء ).
متلوه. [ م َ ] ( ع ص ) گاله. بیخود و سرگشته. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).
- متلوه العقل؛ دیوانه سودایی و مجنون. ( آنندراج ). دیوانه و بی عقل. ( ناظم الاطباء ).
