«متقضب» واژهای عربی است که به معنای «بریده گردنده» یا «بریده» آمده و در متون لغوی و ادبی ثبت شده است. این واژه به صورت صفت به چیزی اطلاق میشود که بریده یا قطع شده باشد و حالت کامل یا پیوستهای ندارد. در منابعی مانند آنندراج، منتهیالارب و اقرب الموارد، «متقضب» برای توصیف اجسام، خطوط یا اشیایی که از هم جدا یا بریدهاند به کار رفته است. در لغت ناظم الاطباء نیز متقضب به معنای «بریده و قطع شده» ذکر شده و نشاندهنده وضعیت یا حالت فیزیکی شیء است. در برخی کاربردهای ادبی و طبیعی، مانند توصیف شعاع آفتاب، «متقضب» برای اشاره به شعاعی که دراز کشیده و بریده به نظر میرسد نیز استفاده شده است.
متقضب
لغت نامه دهخدا
متقضب. [ م ُ ت َ ق َض ْ ض ِ] ( ع ص ) بریده گردنده و بریده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). بریده و قطع شده. ( ناظم الاطباء ). || شعاع آفتاب دراز کشیده. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تقضب شود.