معنی متعربه | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

متعربه. [ م ُ ت َ ع َرْ رِ ب َ ] ( اِخ ) عرب متعربه، قحطانیان. مقابل بائده و عرب مستعربه. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). یکی ازدسته های سه گانه عرب ( عاربه و متعربه و مستعربه ). و رجوع به قحطان در همین لغت نامه شود.