لغت نامه دهخدا
متطرب. [ م ُ ت َ طَرْ رِ ] ( ع ص )طرب آورنده و شادمان کننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). کسی که از روی شعف یا رنج و الم به چالاکی می جنبد و کسی که شادمانی میکند. ( ناظم الاطباء ). || سرودگوی. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تطرب شود.
