لغت نامه دهخدا
ماهن. [ هَِ ] ( ع ص ) خدمتگار و خادم. ج، مُهّان. ( ناظم الاطباء ). خدمتگار. ( از اقرب الموارد ). || بنده خادم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). عبدو بنده. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). ج، مُهّان، مُهَنَه و مؤنث آن، ماهنة. ( از اقرب الموارد ).
