مانوشان
لغت نامه دهخدا
مانوشان. ( اِخ ) رجوع به مانوش شود.
فرهنگ فارسی
کوه بزرگی است که منوچهر در بالای آن بدنیا آمد و آن در نزد کوه [ زرذهر ] از سلسله جبال البرز بوده.
مانوشان. ( اِخ ) رجوع به مانوش شود.
کوه بزرگی است که منوچهر در بالای آن بدنیا آمد و آن در نزد کوه [ زرذهر ] از سلسله جبال البرز بوده.