لغت نامه دهخدا
ماسوچه. [ چ َ/ چ ِ ] ( اِ ) پرنده ای است مانند فاخته و قمری و او بیشتر در کنارهای طاقچه ها و میان کاسه ها و طبق تخم نهد و بچه برآرد. ( برهان ) ( از ناظم الاطباء ). مرغی است مانند قمری که آن را موسیچه گویند. ( آنندراج ) ( فرهنگ رشیدی ). در اشتینگاس برابر کلمه ماسوچه، وودپیجن ذکر شده که آن را کبوتر جنگلی ترجمه کرده اند. ( فرهنگ فارسی معین ):
باز چون دید که ماسوچه سخن خواهد کرد
برزدش مدحت صاحب ز دهان اندر حین.مختاری غزنوی ( از آنندراج ).
