مئلق

لغت نامه دهخدا

مئلق. [م ِءْ ل َ ] ( ع ص ) احمق. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( ذیل اقرب الموارد ). || مردی که گاهی دیوانه و گاهی بهوش باشد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).