لیضیع

[ویکی الکتاب] معنی مَا کَانَ: نبود - بر آن نیست (در عباراتی نظیر "مَا کَانَ ﭐللَّهُ لِیُضِیعَ إِیمَانَکُمْ " یعنی: خدا بر آن نیست که ایمان شما را تباه کند)
معنی یُضِیعَ: که تباه کند - که ضایع کند ("مَا کَانَ ﭐللَّهُ لِیُضِیعَ إِیمَانَکُمْ " یعنی: خدا بر آن نیست که ایمان شما را تباه کند)
ریشه کلمه:
ضیع (۱۰ بار)ل (۳۸۴۲ بار)
تباه شدن.. ممکن است گاهی مراد از آن ترک باشد مثل:. گفته‏اند یعنی نماز را ترک کردند در مجمع از امام صادق علیه السلام نقل است که آن را با تأخیر از وقت تباه کردند نه با ترک. آیه. راجع به اعمالی است که پیش از تحوّل قبله رو به بیت المقدّس انجام داده بودند شاید مراد از ایمان عمل باشد و شاید همان ایمان باشد یعنی: خدا عمل و ایمان شما را که پیش از تحوّل قبله انجام داده‏اید ضایع و تباه و بی اثر نمی‏کند. همه موارد استعمال این کلمه در قرآن درباره تباه نشدن اعمال اهل ایمان است. مگر آیه 59 مریم که نقل شد.