لوق
لغت نامه دهخدا
لوق. [ ل َ ] ( ع مص ) نرم گردانیدن طعام به روغن. || بر چشم کسی زدن. || نیکو ساختن سیاهی دوات را. || قرار نگرفتن کسی در جائی. ( منتهی الارب ).
لوق. [ ل َ وَ ] ( ع مص ) گول گردیدن. ( منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
گول گردیدن
جمله سازی با لوق
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 صدای لوق خوردن او هنگام نوشیدن سوپ داغ در آن فضای آرام، باعث شد تمام حاضران در میز غذا خوردن به او خیره شوند.
💡 او با صدای لوق ممتد شروع به خوردن بستنی کرد که باعث شد بچههای کوچک با تعجب و خنده به رفتارهای او نگاه کنند.
💡 شنیدن صدای لوق از داخل اتاق، نشان میداد که او با اشتیاق زیاد در حال نوشیدن نوشیدنی سرد و لذتبخش خود در تنهایی است.