لوالو
لغت نامه دهخدا
لوالو. [ ل َ ل َ ] ( ص ) شخصی راگویند که سبک و بی تمکین باشد. ( آنندراج ) ( برهان ).
فرهنگ عمید
۱. مرد سبک و بی وقار.
۲. رذل، سفله.
فرهنگ فارسی
شخصی را گویند که سبک و بی تمکین باشد.
لوالو. [ ل َ ل َ ] ( ص ) شخصی راگویند که سبک و بی تمکین باشد. ( آنندراج ) ( برهان ).
۱. مرد سبک و بی وقار.
۲. رذل، سفله.
شخصی را گویند که سبک و بی تمکین باشد.