لهوق
لغت نامه دهخدا
لهوق. [ ل َهَْ وَ ] ( ع ص ) رجل ٌ لَهْوَق ٌ؛ مرد ناآزموده کار. || آنکه بگوید و نکند. مرد لافی نازنده به چیزی که ندارد. ( منتهی الارب ).
لهوق. [ ل َهَْ وَ ] ( ع ص ) رجل ٌ لَهْوَق ٌ؛ مرد ناآزموده کار. || آنکه بگوید و نکند. مرد لافی نازنده به چیزی که ندارد. ( منتهی الارب ).