لهذم

لهذم. [ ل َ ذَ ] ( ع ص ) سنان برنده و روان. ج، لهاذم. ( منتهی الارب ). سنان جان ستان، تیز. یقال: لسان لهذم و سیف لهذم. || دزد. ( مهذب الاسماء ). || شرم فراخ. ( منتهی الارب ). ج، لهاذمة. ( المنجد ).
لهذم. [ ل َ ذَ ] ( اِخ ) الکاتب. شاعری است. قال فی عبداﷲبن الاهتم و ساله فحرمه:
و ما بنوالاهتم الا کالرحم
لا شی الا انهم لحم و دم
جأت به جذام من ارض العجم
اهتم سلاح علی ظهرالقدم.( عقدالفرید ج 7 ص 144 ).