لغت نامه دهخدا
لنکاک. [ ل َ ] ( اِ ) سخن زشت و ناخوش را گویند. ( برهان ). سخن درشت ناخوش. ( اوبهی ). درشت:
من با تو سخن به لابه گویم
از چه دهیم جواب لنکاک.طیان مرغزی.
لنکاک. [ ل َ ] ( اِ ) سخن زشت و ناخوش را گویند. ( برهان ). سخن درشت ناخوش. ( اوبهی ). درشت:
من با تو سخن به لابه گویم
از چه دهیم جواب لنکاک.طیان مرغزی.
(لَ ) (اِ. ) سخن زشت و درشت.
( اسم ) سخن زشت و درشت سخن درشت و ناخوش: من با تو سخن بلابه گفتم از چه دهیم جواب لنکاک ? ( طیان لغ. )
سخن زشت و درشت.