لغت نامه دهخدا
لقیده. [ ل َق ْ قی دَ / دِ ] ( ن مف ) نعت مفعولی از لقیدن.
لقیده
فرهنگ معین
(لَ قّ دَ یا دِ ) (ص مف. ) شل و نااستوار شده در جای خود.
فرهنگ فارسی
( اسم ) شل و نا استوار شده در جای خود.
نعت مفعولی از لقیدن
ویکی واژه
شل و نااستوار شده در جای خود.