لغت نامه دهخدا
لال کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) خاموش ساختن. از سخن گفتن بازداشتن:
چو بلبل آمدمت تاچو گل ثنا گویم
چو لاله لال بکردی زبان تحسینم.سعدی.
لال کردن
فرهنگ فارسی
( مصدر ) ۱- قدرت تکلم را از کسی گرفتن ابکم ساختن.۲- از تکلم باز داشتن خاموش کردن: چو بلبل آمدمت تا چو گل ثنا گویم چو لاله لال بکردی زبان تحسینم. ( سعدی لغ. )
