لغت نامه دهخدا
قنبلی. [ قُم ْ ب ُ] ( ص نسبی ) نسبت است به قنبل، و آن نام اجدادی است.( لباب الانساب ) ( انساب سمعانی ). رجوع به قنبل شود.
قنبلی. [قُم ْ ب ُ ] ( ص ) در تداول، مدور. گرد: گرد و قنبلی.
قنبلی. [ قُم ْ ب ُ ] ( اِخ ) احمدبن عبداﷲبن قنبل مکنی به ابوسعد. از محدثان است. وی از امام محمدبن ادریس شافعی روایت کند و از او ابوالولیدبن ابوالجارود روایت دارد. ( از لباب الانساب ).