قناخر

لغت نامه دهخدا

قناخر. [ ق ُ خ ِ ] ( ع ص ) قِنَّخْر. بزرگ و کلان جثه. ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). رجوع به قِنَّخر شود.