قضع

لغت نامه دهخدا

قضع. [ ق َ ] ( ع اِ ) دردی و المی و بریدگی و گزیدگی است در شکم مردم. ( منتهی الارب ). وجع فی بطن الانسان و تقطیع فیه. ( اقرب الموارد ).
قضع. [ ق َ ] ( ع مص ) ستم کردن و مغلوب ساختن. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).