لغت نامه دهخدا
قضاقورتکی. [ ق َ ت َ ]( ص نسبی، ق مرکب ) بی اساس، برحسب پیش آمد و اتفاق: قضاقورتکی «گُرّوگُر» دارد بالا میرود. ( فرهنگ عوام ).
قضاقورتکی
فرهنگ معین
( ~. تَ ) [ ع - فا. ] (ص. ) (عا. ) به طور تصادفی، از روی پیشآمد، ناگهانی.
فرهنگ فارسی
بی اساس بر حسب پیش آمد. و اتفاق قضا قورتکی گر و گر دارد بالا میرود.
ویکی واژه
(عا.)
به طور تصادفی، از روی پیشآمد، ناگهانی.