قبرین
لغت نامه دهخدا
قبرین. [ ق ِ رَ ] ( اِخ ) عقبه ( گردنه )ای است در تهامه. ( منتهی الارب ). رجوع به قُبْرَیان شود.
فرهنگ فارسی
عقبه است در تهامه
قبرین. [ ق ِ رَ ] ( اِخ ) عقبه ( گردنه )ای است در تهامه. ( منتهی الارب ). رجوع به قُبْرَیان شود.
عقبه است در تهامه