لغت نامه دهخدا
قب ء. [ ق َب ْءْ ] ( ع مص ) خوردن: قباءالطعام قباءً؛ خورد آن را. || قباء الرجل من الشراب؛ پر شد شکم از آب و بسیار خورد آن را. ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟