قاطط

لغت نامه دهخدا

قاطط. [ طِ ] ( ع ص ) قاط. ( منتهی الارب ). سعر قاطط؛ نرخ گران. وردنا ارضاً قاططا؛ یعنی درآمدیم در زمینی که نرخهای گران داشت. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). رجوع به قاط شود.