قاضیالقضاة علمالهدی، علی بن ابیاحمد حسین بن طاهر بن موسی، از بزرگان نامدار شیعه امامیه در قرن چهارم و پنجم هجری قمری است. کنیه او ابوالقاسم و لقب مشهورش «عَلَمُالهُدی» بوده است. وی فقیه، متکلم، ادیب و دانشمندی برجسته بود و در دوره آلبویه منصب قاضیالقضات بغداد را بر عهده داشت. علمالهدی از چهرههای بسیار تأثیرگذار علمی و فکری زمان خود به شمار میآید و مرجعیت علمی گستردهای در فقه و کلام شیعی داشت. این عنوان و جایگاه، کاملاً تاریخی است و به دوران میانه اسلامی بازمیگردد.
قاضی القضاه علم
لغت نامه دهخدا
( قاضی القضاة علم ••• ) قاضی القضاة علم الهدی. [ ضِل ْ ق ُ ع َ ل َ مُل ْ هَُ دا ] ( اِخ ) علی بن ابی احمد حسین طاهربن موسی، مکنی به ابوالقاسم و مشهور به علم الهدی است. رجوع به علم الهدی شود.
