قاسم صدرالافاضل

لغت نامه دهخدا

قاسم صدرالافاضل. [ س ِ م ِ ص َ رُل ْ اَ ض ِ ] ( اِخ ) ابن حسین بن احمد خوارزمی مجدالدین ( 555 -617 هَ.ق. ). از مردم خوارزم و یکی از دانشمندان ادب عرب و از فقیهان حنفی است که در ایلغار تاتار کشته شده است. تألیفاتی دارد. از اوست: 1- شرح المفصل للزمخشری در سه مجلد. 2- ضرام السقط در شرح سقط الزندمعری. 3- التوضیح در شرح مقامات. 4- بدایع الملح. 5- الزوایا و الخبایا در نحو. 6- السر در اعراب. 7- المحصل فی البیان. 8- شرح بر تاریخ یمینی محمدبن عبدالجبار عتبی. و شعرهائی نیز دارد. رجوع به الاعلام ابن قاضی شهبه خطی و الفوائد البهیه ص 153 و بغیة الوعاة ص 376 و شروح سقط الزند، مقدمة و الجواهر المضیئة ج 1ص 410 و الاعلام زرکلی چ 2 ج 6 ص 8 و کشف الظنون چ 1943 م. ج 2 ستون 1615 و 1789 و 1775 و 3052 و 3992 شود.

جمله سازی با قاسم صدرالافاضل

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 قاسم صدرالافاضل به عنوان یکی از شخصیت‌های برجسته در تاریخ، نقش مهمی در شکل‌گیری جریان‌های فکری و فرهنگی زمان خود ایفا کرده است.

💡 در منابع قدیمی، نام قاسم صدرالافاضل با ویژگی‌هایی همچون دانش فراوان و مدیریت هوشمندانه در مسائل پیچیده اجتماعی و مذهبی همراه بوده است.

💡 محققان برای درک بهتر وقایع آن دوره، تلاش می‌کنند تا آثار و نوشته‌های متعلق به قاسم صدرالافاضل را به دقت مطالعه کنند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران