فؤاد

فؤاد. [ ف ُ آ ] ( ع اِ ) بصورت فَواد با واو نیز ضبط شده است. دل را گویند بسبب تحرک آن، زیرا فأد در اصل بمعنی حرکت است، و گروهی آن را به عقل تعبیر کرده اند. ج، افئدة. ( اقرب الموارد ). دل. ( منتهی الارب ):
گشت بیهوش و بر او اندرفتاد
تا سه روز از جسم او کم شد فؤاد.مولوی.|| آنچه به گلو سرخ آویخته باشد از جگر، شش و دل. ج، افئدة. ( منتهی الارب ).
فواد. [ ف ُ ] ( ع اِ ) دل. ( منتهی الارب ). لغتی در فؤاد است. ( اقرب الموارد ). رجوع به فؤاد شود.

(فُ ) [ ع. فؤاد ] (اِ. ) دل، قلب، ج. افئده.

۱ - ( فر. ) نام دو تن از خاندان خدیوان مصر: فواد اول. ( ملک ) احمد ( و. قاهره ۱۸۶۸ م جل. ۱۳۳۶ ه ق. ۱۹۱۷ م. - ف. ۱۹۳۶ م. ) وی در ۱۹۱۷ لقب خدیو و در ۱۵ مارس ۱۹۲۲ عنوان پادشاهی یافت. فواد در طی مبارزات طونی بهراهی سعد زغلول و پس از کشمکش و تبعید و حبس موفق شد که نفوذ انگلستان را قطع کند و در حقیقت او نخستین پادشاه مستقل مصر بشمار می آید. اولین قانون اساسی مصر در زمان وی ( ۱۹۲۳ م. ) بتصویب رسید.یا فواد دوم. ابن فاروق ( جل. و خلع ۱۹۵۲ م. / ۱۳۳۱ ه ش. ) پس از استعفای فاروق وی اسما بپادشاهی رسید و بسبب خردسالی شورای نیابت سلطنت امور مملکت را اداره میکرد ولی پس از اندک مدتی در سپتامبر همان سال جمهوری اعم گردید و ژنرال نجیب بریاست جمهور بر گزیده شد
قلب، دل، به معنی عقل هم میگویند
( اسم ) دل قلب جمع: افئده.
دل. لغتی در فواد است

اسم: فؤاد (پسر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: fo’ād) (فارسی: فؤاد) (انگلیسی: foad)
معنی: دل، قلب، ( اَعلام ) نام دو تن از فرمانروایان مصر ) فؤاد اول: شاه [، میلادی]، ) فؤاد دوم: آخرین شاه مصر [، کودک خردسال فاروق، که پس از استعفای او شاه شد و با اعلام نظام جمهوری در مصر خلع شد