فوشنجه

لغت نامه دهخدا

فوشنجه. [ ش َ ج َ / ج ِ ] ( ص نسبی ) از فوشنج. فوشنجی:
خوشا قدح نبیذ فوشنجه
هنگام صبوح و ساقیان رنجه.( منسوب به منوچهری ).|| ( اِخ ) فوشنج. پوشنج. ( یادداشت مؤلف ).