فظاظ

لغت نامه دهخدا

فظاظ. [ ف ِ ] ( ع مص ) درشت خوی گردیدن. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). فظاظة. فظظ. فظ. رجوع به این مدخل ها در ردیف خود شود.

گاییدن یعنی چه؟
گاییدن یعنی چه؟
قرین یعنی چه؟
قرین یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز