فرج یافتن

رهایی، نجات، آزاد شدن

گرفتار شدن، رنج بردن، دچار شدن، درماندگی

فرج یافتن. [ ف َ رَ ت َ ] ( مص مرکب )رهایی یافتن از هم و غم و گشایش یافتن:
فرج یافتم بعد از آن بندها
هنوزم به گوش است آن پندها.سعدی.اگر عاشقی خواهی آموختن
به مردن فرج یابی از سوختن.سعدی.راست گفتی که فرج یابی اگر صبر کنی
صبر نیک است کسی را که توانایی هست.سعدی.رجوع به فرج شود.

رهایی یافتن از هم و غم و گشایش یافتن.