فراپیرش

کلمه‌ی «فراپیرش» در فارسی به معنای پیرش یا پیرسازی مواد در دما یا مدت زمانی فراتر از حد بهینه برای کسب خواص بیشینه است. این واژه معادل انگلیسی overaging در مهندسی مواد و متالورژی است و به حالتی اشاره دارد که یک آلیاژ یا ماده فلزی پس از فرآیند پیرسازی بیش از حد در معرض حرارت یا زمان قرار گیرد. هدف از پیرسازی معمولاً افزایش سختی، مقاومت کششی و استحکام ماده است، اما در فراپیرش، ادامه این فرآیند باعث کاهش این خواص می‌شود. از نظر میکروسکوپی، فراپیرش موجب رشد بیش از حد فازهای تقویت‌کننده و کاهش پراکندگی آن‌ها می‌شود، که نتیجه آن افت خواص مکانیکی و کاهش عمر مفید قطعات است. این پدیده معمولاً در آلیاژهای آلومینیوم، فولادهای سخت شونده و سایر آلیاژهای مهندسی مشاهده می‌شود و اهمیت بالایی در طراحی و تولید قطعات صنعتی و هوافضا دارد، زیرا خواص مکانیکی مواد را تحت تأثیر قرار می‌دهد و می‌تواند عمر مفید قطعه را کاهش دهد. واژه «فراپیرش» بار فنی و تخصصی دارد و در متون علمی، آموزشی و صنعتی متالورژی به کار می‌رود.