لغت نامه دهخدا
فراپایه. [ ف َ ی َ / ی ِ ] ( ص مرکب ) بلندپایه:
چو آفتاب فروزان به تخت ملک بمان
چو آسمان فراپایه در زمانه بپای.فرخی.رجوع به فرا شود.
فراپایه
فرهنگ معین
(فَ. یِ ) (ص مر. ) بلندپایه، گرانقدر.
فرهنگ عمید
بلندپایه.
فرهنگ فارسی
( صفت ) بلند پایه گرانقدر.
ویکی واژه
بلندپایه، گرانقدر.
