غیهبان

لغت نامه دهخدا

غیهبان. [ غ َ هََ ] ( ع اِ ) تاریکی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ظلمت. ( اقرب الموارد ). || شکم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). بطن. ( اقرب الموارد ).