لغت نامه دهخدا
غرشا. [ غ َ ] ( اِ ) قهر و غضب. ( آنندراج ). تندی و غضب و تهور. غرش. غرشی:
به لطف طبع باید لطف گفتار
مکن غرشا دل کس را میازار ( ! ).؟ ( از فرهنگ شعوری ).
غرشا
فرهنگ فارسی
قهر و غضب تندی و غضب و تهور غرش
غرشا. [ غ َ ] ( اِ ) قهر و غضب. ( آنندراج ). تندی و غضب و تهور. غرش. غرشی:
به لطف طبع باید لطف گفتار
مکن غرشا دل کس را میازار ( ! ).؟ ( از فرهنگ شعوری ).
قهر و غضب تندی و غضب و تهور غرش
