لغت نامه دهخدا
غرامت ستاندن. [ غ َ م َ س ِ دَ ] ( مص مرکب ) غرامت ستدن. تاوان گرفتن:
درویش مکن ناله ز شمشیر احبا
کاین طایفه از کشته ستانند غرامت.حافظ.
غرامت ستاندن. [ غ َ م َ س ِ دَ ] ( مص مرکب ) غرامت ستدن. تاوان گرفتن:
درویش مکن ناله ز شمشیر احبا
کاین طایفه از کشته ستانند غرامت.حافظ.
( مصدر ) تاوان گرفتن.