لغت نامه دهخدا
غدران. [ غ ُ ] ( ع اِ ) ج ِ غدیر. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). نیز ج ِ غدیرة، به معنی پاره ای از گیاه، و در صورتی که غدیرة به معانی دیگر غیر از معنی مذکور باشد جمع آن غدائر و جز آن آورده شود. ( از اقرب الموارد ). رجوع به غدیرة شود.
غدران. [ غ َ دَ ] ( ع مص ) بی وفائی کردن: غدره و به غدراً و غدراناً. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). غدر. نقض عهد و خیانت. ( از اقرب الموارد ). رجوع به غدر شود.
