عیبگو
مترادفها
ملامتگر، بدگوی، عیبجو، انتقادگر
متضادها
ستایشگر، ممدوح، نیکوگو، تعریفکننده
لغت نامه دهخدا
عیبگو. [ ع َ / ع ِ ] ( نف مرکب ) عیب گوی. عیب گوینده. بدگوی. ( ناظم الاطباء ). عیب شمارنده:
عیب مردم فاش کردن بدترین عیبهاست
عیبگو اول کند بی پرده عیب خویش را.آزاد.و رجوع به عیبگوی شود.
فرهنگ فارسی
عیب گوی عیب گوینده بد گوی
جمله سازی با عیبگو
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 هیچکس دوست ندارد با فردی که یک عیبگو است معاشرت کند، زیرا همیشه نگران شنیدن جملات منفی و انتقادهای بیجا از سوی او هستند.
💡 او که به عنوان یک عیبگو در میان همسایهها شناخته میشد، هرگز نمیتوانست از دیدن یک نقص کوچک در خانه یا لباس دیگران چشمپوشی کند.
💡 شخصیت عیبگو معمولاً باعث میشود که فرد در روابط اجتماعی خود دچار شکست شود و نتواند اعتماد و محبت واقعی را جلب کند.