عنیک

لغت نامه دهخدا

عنیک.[ ع َ ] ( ع اِ ) ریگ توده برهم نشسته. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ریگ و شن برهم افتاده و متعقد. ( از اقرب الموارد ). ج، عُنک. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).