لغت نامه دهخدا
عمرو تنوخی. [ ع َ رِ ت َ ] ( اِخ ) ابن فهیم بن تیم اﷲ تنوخی قضاعی. از قحطان. دومین از ملوک سلسله تنوخی در عراق. وی پس از کشته شدن برادرش مالک، به پادشاهی رسید و مدت پانزده سال با حسن سلوک بر عراق سلطنت راند و در حدود سال 350 هَ.ق. درگذشت. ( از الاعلام زرکلی ).